انتظار

سال‌هاست که در انتظار دیدن جمالت، چشم انتظاریم. به هر گلی که می‌رسیم، بوی تو را در آن جست و جو می‌کنیم. در کوچه پس کوچه‌های عشق به دنبال معشوق می‌گردیم تا شاید نشانی تو بیابیم و بتوانیم گرمای وجودت را با تمام وجودمان حس کنیم. چه زیباست لحظه‌ی وصال! یا صاحب الزمان عجّل‌الله‌تعالی‌فرجک‌الشریف! قلبم آکنده از عشق به شماست، ولی اعمالم، چیز دیگری می‌گویند. شنیده‌ام که اندرون قلب مرا می‌بینی و گرچه اعمالم باعث آزردگی خاطر شماست ولی عشق به وصال وجود نازنینت، مرا به زندگی و آینده امیدوار می‌کند.

لافتی الّا علی (ع) لا سیف الّا ذوالفقار

میلاد با سعادت مولود کعبه مولی الموحدین، امیرالمومنین

 علی (علیه السلام) را به شیعیان و دوستداران آن

حضرت وبالاخص به فرزندش  مهدی موعود (ع)

(منجی عالم بشریت) ،

تبریک وتهنیت عرض می نمائیم.

از همین جا لازم می بینم به تمامی پدران وبالاخص پدر گرامی خودم که تمامی سعی و تلاششان برای پیشرفت روزافزون فرزندانشان است تبریک بگویم و  از خداوند متعال برای همگی این عزیزان  عاقبت بخیری ، طول عمر و ترفیع درجات را در  دنیا و آخرت خواهانم  ،

وهمچنین از خداوند متعال برای پدرانی که در بین ما نیستند بالاخص پدران شهدا طلب مغفرت کرده وترفیع درجات در آخرت و بهره مندی از سفره مولی خود علی (ع) را خواستارم.

بیائیم همگی با هم امام زمان خود را بهتر بشناسیم

 بر اساسِ آنچه در منابعِ دین ذكر شده، اعتقاد راسخ شیعه بر آن است كه تمام بركات هستی و ادامه حیات عالَم و آدم و سایر موجودات در سایه وجود مقدّس و با بركت ولی و خلیفه خدا بر روی زمین می باشد و اگر آن وجود گرامی نباشد تمام هستی نابود گشته و از بین خواهد رفت

.«لَوبَقَیتِ الاَرضُ بغیرِ امامٍ لَساخَت» «اگر امام بر روی زمین نباشد، اهلش را فرو خواهد برد.» «امام صادق(ع)»[1].

و مصداق ولی خدا در زمان ما ،حضرت ولی الله الاعظم، حجه بن الحسن المهدی (عج) می باشد، كسی كه ذخیره پروردگار برای اقامه حكومت حقّ در عالم است.

«وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ لَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ»[2] «و اراده كرده‎ایم بر مستعضعفین زمین منّت نهاده و آنها را امام بر روی زمین و وارث گذشتگان بگردانیم».

 به بركتِ وجودِ ایشان رزق نازل گردیده و فیضِ مادی و معنوی خداوند بر بشر جاری است و تنها و با تَمسّك و تَوسل به آن بزرگوار است كه وصول به درجات بالای كمال و قرب حضرت حق(جل و اعلی) میّسر می گردد.[3]

امام صادق (ع) فرمودند: «اوصیاء پیغمبر درهای توجه مردم به سوی خداوند می باشند .»[4]

در زمان غیبت كبری، اگر چه آن وجود مقدّس به ظاهر در میان مردم نیستند امّا طبق فرمایش

 پیامبر اكرم(ص) مردم همچون خورشید پشت ابر از وجودشان بهره‎مند می گردد.[5]

و خود آن بزرگوار نیز در توقیع به شیخ مفید (ره) فرمودند:

 «انّا غیر مهملین لمراعاتكم ولا ناسین لذكرِكُم...» «ما هرگز شمارا به حال خود وا نمی‎گذاریم و فراموشتان نمی‎كنیم و اگر اینچنین نبود بلا‎ها بر شما نازل می گشت و دشمنان بر شما مسلط می‎شدند.»[6]

از همین رو شیعیان و ارادتمندان آن حضرت و به خصوص عالمان دین ـ كه به فرموده آن حضرت نائب ایشان در میان مردم هستند ـ[7] پیوسته در مشكلات خویش متوسّل به وجود مقدّس آن حضرت شده و هر لحظه خود را در محضر آن حضرت حاضر می دانند و مورد توجّه و عنایات خاصّ آن وجود مقدّس قرار داشته اند. شبستانهای مسا جد سهله، كوفه و جمكران با صدای ناله‎های این عاشقان اُنس گرفته و حكایاتی از ارتباط نزدیك عشّاق با معشوق خویش دارد.

سؤالی كه در این میان مطرح است اینكه، آیا ملاقات با آن وجودِ نازنین در زمان غیبت كبری میسّر است، در حالی كه در توقیع مبارك حضرت به «علی بن محمد سمری» نائب چهارم از نوّاب اربعه آمده است: «وسیأتی لشیعتی من یدّعی المشاهده قبلَ خروج السفیانی و الصیحه فهو كذّابٌ مفتر»[8] «قبل از خروج سفیانی و صیحه آسمانی برخی از شیعیان ادعای مشاهده امامشان را دارند و آنها دروغگویند.»

در پاسخ به این سوال باید گفت كه:

اولاً:

 با توجّه به اتمام نیابت خاصّه، مراد از ادعای مشاهده، همراه با ادعای نیابت است و اینكه هر وقت بخواهد می تواند امام را زیارت كند و چنین شخصی كذّاب است.

ثانیاً:

 مراد كسانی هستند كه ادعا دارند حضرت را دیده و شناخته اند بدون اینكه حضرت ، خود را معرّفی نماید.

 ثالثاً:

بهترین دلیل برامكان چیزی وقوع آن است و در حالی كه بسیاری از بزرگان كه در وثاقت آنها شك نیست به محضرشان شرفیاب شده‎اند، پس راه ملاقات با حضرت مفتوح است. علاوه بر اینكه یك جهت این بیان مبارك برای این است كه راه سؤاستفاده برای افراد فرصت طلب مسدود شود و ادعای هر كسی به راحتی پذیرفته نشود.[9]

در هر حال راه ارتباط با ولی‎عصر (عج) ـ بر فرض كه راه ملاقات هم بسته باشد ـ به هیچ وجه مسدود نیست و با توجه به اشراف حضرت به اعمال شیعیان[10] و عنایت به آنها، می توان برای محكم تر نمودن این ارتباط در جهت رضایت آن وجود مقدّس تلاش نمود.

از سفارشات امام حسن عسگری(ع) به شیعیان برای حفظ اسلام

شما رابه تقوای الهی وپرهیزگاری در دینتان وکوشش وتلاش برای خدا و راستگویی و ادای امانت به هر که شما را امین شمرده است .به سجده طولانی و همسایه داری خوب توصیه می کنم .نماز را به جماعت شیعیان بخوانید، جنازه هایشان  را تشیع کنید، از بیمارانشان عیادت کنید ،حقوق ایشان را بپردازید .

زیرا هنگامی که فردی از شما پرهیزکار در دین و راستگو وامانتدار باشد و با مردم خوشرفتاری کند می گویند این شیعه است و در نتیجه باعث خوشحالی ما می شود .

از خدا بترسید وزینت ما باشید نه آنکه باعث ننگ ما گردید. هر دوستی که هست به نفع ما جلب کنید وهر زشتی را از ما برطرف سازید ،زیرا که هر چه از نیکی درباره ما گفته شود سزاواریم وهربدی که درباره ما بگوئید ما آنچنان نیستیم.

السلام علیک یا صدیقه الشهیده

در انتهای شهر درد.

در کوچه پس کوچه های عشق.

در زیر نور آبی ماه...

تابوتی می گذرد ،تنهای تنها.

وتورا به مشایعت می خواند ،