پروانه ها می نویسند

انتفاضه‏الاقصى

انتفاضه‏الاقصى، دور دوم انتفاضه فلسطين مى‏باشد. اين قيام پس از اين كه اشغالگرى و جنايت‏هاى صهيونيست‏ها - پس از مذاكرات صلح اعراب و اسرائيل و تشكيل حكومت خودگردان فلسطين در غزه و اريحا به رياست ياسر عرفات - تداوم يافت شروع شد. ريشه‏هاى اصلى اين انتفاضه را مى‏توان نااميدى مردم فلسطين از حكومت خودگردان فلسطين براى بازگرداندن حقوق پايمال شده‏ى آنان، و مخالفت توده‏هاى مردمى فلسطين با ادامه‏ى مذاكرات بين تشكيلات خودگردان و رژيم صهيونيستى و نيز هماهنگى‏هاى امنيتى با آن عليه نيروهاى مبارز فلسطينى، نام برد. فلسطينى‏ها پس از پشت سر گذاشتن همه تجربه‏هاى گذشته و راه‏حل‏هاى سازش با رژيم صهيونيستى بر اين مسأله تأكيد كردند كه تنها راه‏حل درگيرى و كشمكش با صهيونيست‏ها، استفاده از قوه‏ى قهريه و جهاد است. بدين لحاظ هنگامى كه احساسات دينى آن‏ها از سوى \"آريل شارون\" در ديدارش از مسجدالاقصى ناديده گرفته شد دور دوم انتفاضه و قيام فراگير خود را شروع كردند. به همين لحاظ به اين قيام \"انتفاضه‏الاقصى\" گفته مى‏شود.

علل و پيش زمينه‏هاى انتفاضه‏الاقصى

همان طور كه اشاره شد ريشه‏هاى اصلى و علل و پيش زمينه انتفاضه‏الاقصى شامل موارد متعددى است. در ذيل به مهم‏ترين آن‏ها اشاره مى‏شود.

1- پيروزى حزب‏ا... در جنوب لبنان:
يكى از علل و پيش زمينه‏هاى دور جديد انتفاضه، عقب‏نشينى رژيم صهيونيستى از جنوب لبنان مى‏باشد. اين عقب‏نشينى طلسم شكست‏ناپذيرى اسرائيل را شكست و پيروزى حزب‏ا... اين مسأله را ثابت كرد كه در سايه مبارزه و اتحاد مى‏توان دشمن را شكست داد حتى اگر اين دشمن، دشمنى مقتدر و تا بن دندان مسلحى همچون اسرائيل باشد.

2- شكست مذاكرات كمپ ديويد دوم:

پس از آنكه مذاكرات كمپ ديويد دوم از تير ماه تا شهريور 1379 و در نهايت بعد از دو هفته مذاكرات طولانى بدون دستيابى به نتيجه‏اى ناكام ماند، اين امر را ثابت كرد كه رژيم صهيونيستى حاضر به عقب‏نشينى از مواضع سخت و اوليه خود نيست و قدس شرقى را به عنوان پايتخت كشور مستقل فلسطين نخواهد پذيرفت و با بازگشت آوارگان فلسطينى به وطنشان مخالف است.

3-به تعويق انداختن اعلام كشور مستقل فلسطين:

بر اساس توافق‏نامه واى ريور )سپتامبر 1999) قرار بود در تاريخ 13 سپتامبر 2000 كشور مستقل فلسطين اعلام شود. اما اين امر بر اثر فشارهاى سياسى و اقتصادى رژيم صهيونيستى و ايالات متحده آمريكا به تعويق افتاد. اين امر باعث شد تا مردم فلسطين از روند مذاكرات قطع اميد كنند، چرا كه مردم فلسطين شاهد آنند كه 7 سال از امضاى پيمان اسلو (1993) مى‏گذرد اما فلسطينيان بدون دستيابى به حقوق حقه خود، همچنان در حالت »نه جنگ، نه صلح« به سر مى‏برند. فلسطينيان با به تعويق افتادن اعلام كشور مستقل فلسطينى دريافتند كه به آن به آرزو و آرمان خود كه همان زندگى در كشور مستقل فلسطين مى‏باشد دست نخواهند يافت. لذا سر خورده از مذاكرات سازش، تصميم گرفتند تا خود سرنوشت خويش را رقم زنند.

4- سياست‏هاى سركوبگرانه اسرائيل:

فشار رژيم صهيونيستى مبتنى بر تحقير فلسطينى‏ها به عنوان شهروندان درجه دو، تبعيد و اخراج آن‏ها، ضرب و شتم و تخريب خانه‏ها و... جملگى فشارهاى متراكمى بودند كه فلسطينى‏ها را به واكنش فرا مى‏خواند. سياست‏هاى اسرائيل در از بين بردن هويت اسلامى - عربى فلسطين و تثبيت، ماهيت صهيونيستى در اين سرزمين نيز يكى از عوامل مؤثر در شكل‏گيرى دور جديد انتفاضه است.

5- ديدار شارون از مسجدالاقصى:

تمامى عوامل فوق پيش زمينه‏هاى دور جديد انتفاضه به شمار مى‏رود اما علت نهايى آغاز انتفاضه كه منجر به زدن جرقه آتش انتفاضه‏الاقصى شد ديدار آريل شارون رهبر حزب ليكود از مسجدالاقصى شد. روز 1379/7/7 شارون به همراه 2000 سرباز ارتش رژيم صهيونيستى وارد مسجدالاقصى شد. اين امر موجب جريحه‏دار شدن احساسات مسلمانان شد چرا كه بنابر گفته‏ى يكى از فلسطينيان، شارون از مسجدالاقصى ديدار نكرد بلكه وى با ورود خود به اين مكان مقدس، آنجا را نجس كرد. اعتراض شديد مسلمانان به اين اقدام تحريك‏آميز شارون به درگيرى‏هاى خونينى انجاميد. به دنبال كشتار مسلمانان در مسجدالاقصى دور جديد انتفاضه آغاز شد.

چگونگى شروع و سير انتفاضه‏الاقصى

با توجه به وضعيت تنش‏آلود پيش آمده و بن‏بست در مذاكرات صلح بر سر قدس، حزب تندرو ليكود به رهبرى آريل شارون دست به اقدامى بى‏سابقه در جهت تثبيت و به كرسى نشاندن حاكميت اسرائيلى‏ها در منطقه \"جبل هيكل\" - مجموعه ابنيه واقع بر روى تپه مقدس كه اكنون شامل مسجدالاقصى، مسجد قبة الصخره و چند بناى ديگر مى‏شود - زد. وى اعلام نمود كه در تاريخ پنج‏شنبه 7 مهر ماه 28( 1379 سپتامبر 2000 )تصميم دارد به مناسبت فرارسيدن سال جديد عبرى وارد مسجدالاقصى - كه به عقيده صهيونيست‏ها بر روى ويرانه‏هاى معبد سليمان ساخته شده است - شود. وى در همين راستا از اعضاى حزب ليكود دعوت كرد تا او را همراهى كنند. اقدام به اين كار در حالى صورت گرفت كه تا پيش از آن هيچ يك از مسؤولين رژيم صهيونيستى به خود اجازه ديدار مسجدالاقصى را نداده بود.
پيش از انجام اين ديدار، مجلس قانونگزارى تشكيلات خودگردان با صدور بيانيه‏اى در غزه، ضمن محكوم كردن تصميم رئيس حزب ليكود براى آلوده كردن مسجدالاقصى، اين تصميم را تحريك‏آميز خواند و اعلام كرد كه رژيم صهيونيستى را مسؤول \"پيامدهاى وخيم اقدام شارون\" مى‏داند.
جنبش حماس نيز در همان زمان طى اعلاميه‏اى بيان داشت:

»... اقدام شارون نشانگر اين است كه دشمن اشغالگر در هيچ شرايطى حاضر نيست از بيت‏المقدس چشم بپوشد، بلكه از راه مذاكرات، زمينه را براى تصاحب دايمى قدس و بناى معبد سليمان به جاى مسجدالاقصى فراهم مى‏آورد.«

در ادامه همين بيانيه حماس از مردم فلسطين دعوت كرد تا با حضور در مسجدالاقصى از ورود شارون جنايتكار به اين مكان مقدس جلوگيرى كنند و به هر بهايى نگذارند پاى او به صحن مقدس مسجدالاقصى برسد.
على‏رغم اين هشدارها، شارون روز پنج‏شنبه 7 مهرماه با حمايت 3 هزار پليس و سرباز وارد حرم شريف (مسجدالاقصى( شد. وى پيش از ديدارش از مسجدالاقصى، اين مسجد را يكى از مهم‏ترين اماكن مقدس يهودى عنوان كرده و مخالفت فلسطينى‏ها با اين ديدار را تأسف‏آور و ناموجه دانسته بود. وى در اظهار نظر درباره انگيزه استقرار صدها پليس و مأمور امنيتى براى حفظ جانش گفت:

»اگر پليس و ارتش براى حفاظت از يك نفر اين همه نيرو مستقر كرده است براى حراست از سراسر بيت‏المقدس چقدر نيرو لازم خواهد داشت؟«

در همان هنگام راديو اسرائيل ضمن بر شمردن تدابير اجرا شده از سوى رژيم صهيونيستى گفت:

»در چارچوب اين تدابير هزاران نظامى و پليس اسرائيلى در مراكز بازرگانى، شهرها، اماكن پر ازدحام، ايستگاه‏هاى اتوبوس، مراكز تفريحى، و سازمان‏هاى دولتى مستقر شده‏اند.«
پس از رفتن شارون به مسجدالاقصى روزنامه فرانسوى زبان »فيگارو« ضمن مصاحبه‏اى از وى سؤال كرد كه چرا صرفاً براى قدرت نمايى به مناطق مقدس مسلمانان مثل مسجدالاقصى رفتيد؟ او در پاسخ گفت:

»من به مسجد نرفتم بلكه بر عكس به مقدس‏ترين اماكن يهودى‏ها رفتم و براى رفتن به آنجا مجوز از هيچ كسى لازم نبود، چرا كه همه اين اماكن در واقع مال ماست! و من به باراك يادآورى كردم كه قدس به هيچ وجه تجزيه‏پذير نيست و تا ابد در دست ما خواهد ماند.«

ليكن اقدام شارون به مثابه جرقه‏اى در انبار باروت روند به بن‏بست رسيده سازش بود و باعث شد تا مردم فلسطين با احساس خطر درباره تهاجم اسرائيلى‏ها به مقدس‏ترين ارزش‏هاى خود كه نمودار هويت اسلامى و عربى فلسطينى‏ها است بار ديگر انتفاضه را به راه اندازند.
در نخستين روز انتفاضه جديد، دامنه تظاهرات و درگيرى‏ها از بيت‏المقدس و اطراف مسجدالاقصى شروع شد و به ديگر شهرهاى كرانه غربى و نوار غزه مانند \"رام الله\" و \"غزه\" تسرى يافت. در اين روز حداقل 4 تن فلسطينى شهيد و ده‏ها تن از آن‏ها زخمى شدند.
در روز شنبه 1379/7/9 راديو اسرائيل گزارش داد: در جريان درگيرى‏ها و نبردهاى خيابانى 24 ساعت اخير، 47 نظامى اسرائيلى و همچنين 15 شهرك‏نشين زخمى شدند. اين راديو به نقل از منابع فلسطينى گفت كه در اين درگيرى‏ها همچنين هشت فلسطينى كشته و صدها تن ديگر زخمى شده‏اند. با ادامه اوضاع ناآرام در سرزمين‏هاى اشغالى، فرماندهى ارتش رژيم صهيونيستى، ورود شهرك‏نشينان و نظاميان را به مناطق خودگردان ممنوع اعلام كرد. راديو تل‏آويو نيز ابراز نگرانى كرد كه در صورتى كه حكومت فلسطينى تدابير لازم را نينديشد ممكن است دامنه نبردهاى خيابانى در روزهاى آينده گسترش يابد.
نكته قابل ذكر آنكه از روز شنبه، سرزمين‏هاى اشغالى در حالت اعتصاب همگانى قرار گرفت و همه فعاليت‏ها در اين مناطق متوقف شد.
در چهارمين روز انتفاضه، دامنه آن نيز حتى بخش‏هايى از سرزمين‏هاى اشغالى 1948 - كه اشغال شده و معمولاً آرام بودند - را در بر گرفت و تعداد شهداى فلسطين از مرز 35 تن و زخمى‏ها از 1000 تن گذشت. در اين روز صحنه‏اى در سطح رسانه‏هاى تصويرى جهان به نمايش درآمد كه احساسات مردم جهان را جريحه‏دار كرد. جريان از اين قرار بود كه در برخوردهاى روز سه‏شنبه (1379/7/9)فلسطينى‏ها و نيروهاى رژيم صهيونيستى در غزه، كودك 12 ساله‏اى به نام \"محمد جمال الدُرّه\" هدف گلوله سربازان اسرائيلى قرار گرفت و در آغوش پدر جان سپرد. صحنه به شهادت رساندن اين كودك و مجروح كردن پدرش كه به مدت 45 دقيقه در ميان رگبار گلوله‏هاى سربازان اسرائيلى قرار داشتند به قدرى متأثركننده بود كه حتى كلينتون رئيس جمهور آمريكا نيز اظهار داشت:

»از ديدن اين صحنه تكان خوردم.«

اين واقعه عمق ددمنشى سربازان رژيم صهيونيستى و قصد آنان براى قتل‏عام فلسطينى‏ها را نشان داد.
در ادامه درگيرى‏ها و تشديد آن، براى نخستين بار رژيم صهيونيستى ضمن استفاده از چرخ‏بال‏هاى توپدار، اقدام به پرتاب موشك‏هاى ضد تانك به مراكز تشكيلات خودگردان فلسطين كرد. در اين باره راديو صداى فلسطين اعلام كرد:

»در اين حمله مجتمع مسكونى در مركز پليس و چهار دستگاه خودرو هدف موشك‏هاى هوا به زمين چرخ‏بال توپدار اسرائيلى در شهر غزه قرار گرفتند.«
درگيرى‏ها هر روز در انتفاضه گسترده‏تر شد، به نحوى كه در پايان ششمين روز، آمار شهدا و مجروحان فلسطينى به 60 شهيد و 1300 زخمى رسيد. اين تعداد در سه ماهه اول انتفاضه به حدود 400 شهيد و 14000 مجروح فلسطينى افزايش پيدا كرد.
در تحولى جديد در روز پنج‏شنبه 21 مهر ماه 1379 چرخ‏بال‏هاى توپدار اسرائيلى، حملات بى‏سابقه هوايى، زمينى، و دريايى به شهرهاى غزه و رام‏الله در كرانه غربى انجام دادند. اين حملات نشانگر عمق انتفاضه جديد و اثرات آن بود.
پس از آن، \"فاروق قدومى\" رئيس بخش سياسى ساف و حكومت خودگردان اعلام كرد:

»فلسطينى‏هاى ساكن در مناطق اشغالى به محاصره نيروهاى اسرائيلى درآمده و اين نيروها مانع ورود دارو و تجهيزات درمانى براى مجروحان حوادث اخير مى‏شوند.«

در همان روز رويداد ديگرى نيز رخ داد. راديو اسرائيل در اين روز خبر داد كه سه نظامى اسرائيلى در رام‏الله در كرانه غربى رود اردن به دست تظاهركنندگان خشمگين فلسطينى كشته شدند. و يك نظامى اسرائيلى نيز به شدت زخمى شده است. پليس فلسطين پيش از به هلاكت رسيدن سه نظامى مزبور آنان را به پاسگاه پليس انتقال داد اما تظاهركنندگان فلسطينى با حمله به پاسگاه و زخمى كردن 14 پليس فلسطينى، سه سرباز مذكور را به قتل رساندند.
از سوى ديگر حكومت خودگردان نيز اقدام به آزاد كردن زندانيان حماس از زندان‏هاى خود كرد )شايان توجه است كه حدود 120 عضو حماس توسط مقامات فلسطينى در غزه و در كرانه غربى رود اردن در بازداشت بودند) رژيم صهيونيستى نيز در واكنش به اين اقدام در راديوى اسرائيل درباره امكان حملات فلسطينى‏ها در روز يا حتى ساعات آتى هشدار داد و اعلام كرد ارتش اسرائيل علاوه بر آماده‏باش كامل، نيروهاى ذخيره را نيز به خدمت فراخوانده و همه مرخصى‏ها را لغو كرده است.
\"افرايم اسنه\" وزير جنگ اسرائيل نيز پس از انجام حملات هوايى اسرائيل عليه مواضع فلسطينى‏ها تأكيد كرد:

»نيروهاى اين رژيم براى مقابله با فلسطينى‏ها هر كارى از دستشان برآيد انجام خواهند داد و نظير ده روز گذشته به مهاجمان حمله خواهند كرد.«

در پى آن باراك نخست وزير رژيم صهيونيستى كوشيد با توسل به زور و اعمال خشونت‏آميز انتفاضه را متوقف كند. اما نتيجه‏ى آن معكوس بود و انتفاضه ساز و كارهاى خود را متحول و سلاح جديد همچون خمپاره‏انداز را وارد صحنه كارزار كرد. سلاحى كه شهرك‏هاى صهيونيستى را زير رگبار آتش قهر خود گرفت و به فرار انبوه شهرك‏نشين‏ها انجاميد. علاوه بر آن، عمليات شهادت‏طلبانه حتى در قلب رژيم صهيونيستى يعنى تل‏آويو و غيره رشد فزاينده‏اى يافت.
در پى شكست صهيونيست‏ها در توقف انتفاضه، باراك سرنگون شد. اين بار صهيونيست‏ها \"آريل شارون\" را - كه او نيز وعده تأمين امنيت و توقف انتفاضه را داده بود - برگزيدند.
پس از روى كار آمدن شارون نيز، عمليات جهادى و شهادت‏طلبانه فلسطينى‏ها شتاب و شدت بيشترى به خود گرفت به نحوى كه - فقط طى مدت 6 ماه - جنبش حماس حدود 13 عمليات شهادت‏طلبانه و جهاد اسلامى نيز چندين عمليات شهادت‏طلبانه انجام داد.
عمليات شهادت‏طلبانه حماس كه توسط شهيد \"سعيد حوترى\" در روز 2001/6/1 م (1380/3/11) به مورد اجرا گذاشته شد، به اوج خود رسيد و بر اثر آن و به اعتراف خود صهيونيست‏ها 21 كشته و بيش از يكصد مجروح - كه حال بسيارى از آن‏ها وخيم گزارش شده - بر جاى گذاشت. انتفاضه به واسطه عمليات شهادت‏طلبانه، خمپاره‏اندازها و ساخت جنگ‏افزارهاى جديد، رعب و وحشت را در دل صهيونيست‏ها برانگيخت و موج مهاجرت صهيونيست‏هاى متجاوز به فلسطين را متوقف كرد. به گونه‏اى كه مراكز و اداره مهاجرت يهوديان از فلسطين مملو از ارباب رجوع شد و مطبوعات(اسرائيل( به نقد و بررسى مشروعيت حضور صهيونيستى در فلسطين و آينده آن پرداختند.

سير تحول در مبارزات انتفاضه

احتياج پدر اختراع است، اين ضرب‏المثلى است كه انتفاضه نيز آن را به اثبات رساند. با توجه به استفاده‏ى صهيونيست‏ها از پيشرفته‏ترين و كشنده‏ترين سلاح‏ها براى سركوبى انتفاضه، مردم مسلمان فلسطين نيز براى مقابله با اقدامات سركوبگرانه به فكر استفاده از حداكثر امكانات موجود افتادند و از فلاخن گرفته تا گارى‏هاى بمب‏گذارى شده و نيز، از هر وسيله‏اى براى مبارزه با نيروهاى سركوبگر صهيونيستى استفاده كردند.
حجم تلفات رژيم صهيونيستى و افزايش تعداد عمليات فلسطينى‏ها خود گواهى بر مسأله است.
طى يك سال اول انتفاضه، تلفات رژيم صهيونيستى بيش از 163 كشته و صدها مجروح صهيونيست بود كه از اين ميان، فقط طى 15 عمليات شهادت‏طلبانه 60 صهيونيست كشته و 438 تن ديگر زخمى شدند.
سير تحول در مبارزات جوانان انتفاضه را مى‏توان به ترتيب زير عنوان نمود :

سنگ
سنگ معمولى در دست كودك و نوجوان فلسطينى به يك گلوله پر قدرت در انتفاضه تبديل شد. با نگريستن به وضعيت سربازان صهيونيست و ترس و وحشتى كه به آنان در حين سنگ‏اندازى اين جوانان و نوجوان دست مى‏دهد، حجم كارايى اين تكه‏هاى سنگ روشن شده است.
سنگ ابتدايى‏ترين سلاح در دست يك فلسطينى است، جوانان به چند گروه تقسيم مى‏شوند، تعدادى سنگ تهيه مى‏كنند، گروهى سنگ‏هاى بزرگ را به قطعات كوچكتر تقسيم كرده، و گروهى هم آن را به سوى سربازان نژادپرست صهيونيست پرتاب مى‏كنند، پس از مدتى هر گروه جاى خود را به ديگرى مى‏دهد، تا گروه پرتاب كننده ضمن استراحت به جمع‏آورى سنگ بپردازد.

تيركمان سنگى
اين وسيله كه يكى از وسايل بازى بچه‏هاست در انتفاضه به سلاحى استراتژيك براى جوانان انتفاضه مبدل شد و توانست بسيارى از سربازان تا بن‏دندان مسلح صهيونيستى را راهى بيمارستان كند، حتى تعدادى از جوانان فلسطينى از \"تيله\" و گلوله‏هاى شيشه‏اى استفاده مى‏كنند.

لاستيك‏هاى ماشين
جوانان فلسطينى از لاستيك‏هاى آتش گرفته براى استتار خود و نيز به‏منظور جلوگيرى از پيشروى سربازان صهيونيستى استفاده مى‏كنند.

كوكتل مولوتوف
سلاحى است كه از ديرباز مورد استفاده قرار گرفته است و جوانان فلسطينى از آن براى مقابله با سربازان صهيونيست استفاده كرده‏اند.
علاوه بر آن جوانان فلسطينى از شيشه‏هاى خالى و پرتاب دوباره گاز اشك‏آور به طرف صهيونيست‏ها هم استفاده كرده‏اند.

عمليات شهادت‏طلبانه

توازن وحشت معادله‏اى است كه سلاح شهادت‏طلب‏ها آن را در صحنه‏ى فلسطين به وجود آورده است، توازنى كه شارون آن را \"وحشت اسلامى\" ناميده است.
به رغم ده‏ها پژوهش و گزارش‏هاى مختلف اطلاعاتى كه در مورد افرادى كه عاشق شهادت و مرگ در راه خدا هستند و بررسى راه‏حل‏هاى آن، مسؤولان امنيتى رژيم صهيونيستى علناً خود را در مبارزه با اين پديده - كه ملت فلسطين به آن معروف شد - ناتوان اعلام كردند.
آنان علناً اعلام كرده كه تاكنون در مورد چگونگى جذب افراد شهادت‏طلب توسط جنبش‏هاى جهاد اسلامى و حماس سر در گم مى‏باشند.
با گسترش انتفاضه گروه‏هاى ديگرى نيز به جرگه‏ى شهادت‏طلبان پيوستند كه از آن جمله ورود دو فدايى عضو جنبش خلق براى آزادى فلسطين به يك مركز نظامى صهيونيستى و گشودن آتش به سوى نظاميان موجود در آن بود.
در اين دوره‏ى كوتاه 164 صهيونيست به هلاكت رسيدند كه 59 تن بر اثر 12 عمليات شهادت‏طلبانه و 105 تن ديگر هم در نتيجه‏ى ديگر عمليات مجاهدان كشته شدند.
طبق آمار منتشر شده در مطبوعات صهيونيستى 21 صهيونيست به وسيله‏ى خودروهاى بمب‏گذارى شده، 18 تن به وسيله‏ى ماشين زير گرفته شده يا به ضرب چاقو از پاى در آمدند و 66 تن به ضرب گلوله به قتل رسيدند.
66 تن از صهيونيست‏هاى به هلاكت رسيده در مناطق اشغالى سال 1948 و 98 تن هم در مناطق اشغالى سال 1967 كه تحت كنترل رژيم صهيونيستى است كشته شدند.
51 تن از كشته شدگان، از نيروهاى نظامى و 72 تن ديگر از شهرك‏نشينان شهرك‏هاى يهودى‏نشين مناطق 1948 بودند.
علاوه بر آن ده‏ها تن از مجاهدان فلسطينى در حال گذر از مناطق امنيتى ايجاد شده بين كرانه‏ى باخترى و مناطق تحت اشغال رژيم صهيونيستى به شهادت رسيدند. كه اغلب آن‏ها از اهالى شهر جنين بودند.
طبق آمار منتشر شده، بيش از ده تن از مجاهدان مجرى عمليات شهادت‏طلبانه، تحصيلات دانشگاهى داشته و يا دانشجو بوده‏اند.
چند تن از آن‏ها متأهل بوده‏اند كه از آن ميان مى‏توان به شهيد على الجولانى 30 ساله اشاره نمود كه داراى سه فرزند بود.
از سال 1993 تا يك سال پس از شروع انتفاضه‏الاقصى بيش از 100 عمليات شهادطلبانه صورت گرفته است كه اولين عمليات شهادطلبانه از آن جنبش جهاد اسلامى انجام شد.
ويژگى‏هاى مجريان اين عمليات شجاعانه به ترتيب زير است.
47 درصد از مجاهدان داراى مدارك دانشگاهى
29 درصد داراى مدارك دبيرستانى
24 درصد تحصيلات ابتدايى
17 درصد متأهل، 83 درصد مجرد
64 درصد در مقطع سنى 18 تا 22 سال
26 درصد بين 30 تا 42 ساله
حداقل 180 صهيونيست در جريان اين سلسله عمليات كشته و صدها تن ديگر زخمى شدند.

اهداف اصلى عمليات نظامى مجاهدان فلسطينى در انتفاضه

اكثر عمليات نظامى مجاهدان فلسطينى طى انتفاضه بر دو هدف نيروهاى نظامى رژيم اشغالگر قدس در كرانه‏ى باخترى و نوار غزه و شهرك‏نشينان به همراه شهرك‏هاى صهيونيستى متمركز بود. در اين چارچوب جنبش‏هاى جهاد اسلامى و حماس مركز ثقل عمليات شهادت‏طلبانه خود را در مناطق اشغال شده سال 1948 و مراكز پر رفت و آمد و پر جمعيت موجود در عمق خاك فلسطين اشغالى متمركز كردند.

روش‏ها و تاكتيك‏هاى مبارزاتى مجاهدان فلسطينى در انتفاضه

اين روش‏ها شامل مسايل زير مى‏باشد:

1-گشودن آتش از سلاح‏هاى سبك و خودكار به سوى مواضع نظامى و شهرك‏هاى صهيونيست‏نشين (مواضع ثابت صهيونيستى(
2- ايجاد كمين و گشودن آتش به سوى اهداف متحرك نظامى و شهرك‏نشينان.
3-گشودن آتش از خودروهاى متحرك به سوى اهداف صهيونيستى
4-تك تيراندازى
5-حمله به وسيله‏ى نارنجك
6- حمله به وسيلهى آر پى جى.
7-تله‏هاى انفجارى و مين‏هاى ضد نفربر
8-عمليات شهادت‏طلبانه و خودروهاى بمب‏گذارى شده

در اين چارچوب از ابتداى آغاز عمليات شهادت‏طلبانه تا آغاز انتفاضه مسجدالاقصى جنبش‏هاى جهاد اسلامى و حماس 72 عمليات انجام دادند كه در هر سال ميانگين آن 9 عمليات بوده است در حالى كه طى هشت ماه اول انتفاضه مسجدالاقصى حداقل 13 عمليات صورت پذيرفت و اين رقم پس از گذشت چهاردهمين ماه انتفاضه از مرز 30 مجاهد شهادت‏طلب هم گذشت.
9- به دليل سبك و قابل حمل بودن گلوله‏هاى خمپاره و نيز خمپاره‏انداز، اين سلاح كاربرد زيادى بين مجاهدان فلسطينى پيدا كرد و باعث شد تا بسيارى از شهرك‏نشينان صهيونيست از چهارديوارى خانه‏هاى خود خارج نشوند.

جدول عمليات شهادت‏طلبانه گردان‏هاى القسام در جريان انتفاضه‏الاقصى

رديف ،نام شهيد، تاريخ عمليات ،محل عمليات ،جزئيات تلفات و ضايعات دشمن

1- حمدى انصيو 2000/12/8 م درياى غزه ،شهيد با يك فروند قايق حاوى 120 كيلوگرم مواد منفجره TNTخود را به يك فروند قايق صهيونيستى‏زد و آن را كاملاً منهدم كرد. هلاكت تمامى سرنشينان قايق صهيونيستى(سربازان اسرائيلى(

2-هشام‏النجار(دانشجو)200/12/22م رستوران ميحولا ،مجرى عمليات خود را توسط كمربند انفجارى و كيف حاوى مواد منفجره در يك رستوران صهيونيستى در منطقه غور منفجر كرد. 5 صهيونيست كشته و مجروح شدند.

3-حامد ابو حجله 2001/1/1م شهرك صهيونيستى ،شهيد خود را توسط كمربند انفجارى درون اتوبوس صهيونيستى منفجركرد. 50 صهيونيست كشته و مجروح شدند.
)دانشجوى مهندسى( ناتانيا

4- احمد عمر عليان 2001/3/4م شهر صهيونيستى ناتانيا، شهيد خود را بوسيله كمربند انفجارى و كيف مواد منفجره در مركز تجمع صهيونيستها در شهر ناتانيا منفجر كرد. 4 كشته و 74 زخمى از جمله يك سياستمدار صهيونيستى كه
صهيونيستى ناتانيا رژيم اسرائيل نام او را فاش نكرد.

5-ضياءالدين الطويل 2001/3/27م درون يك اتوبوس، شهيد خود را درون يك اتوبوس حامل صهيونيست‏ها در منطقه \"التله الفرنسيه\" واقع در بخش غربى قدس منفجر كرد. 31 تن از صهيونيست‏ها كشته و مجروح شدند.
)دانشجوى مهندسى(

6- فادى عطاءالله عامر 2001/3028م پست‏نظام صهيونيستى،شهيد خود را در يك پست نظامى صهيونيستى در كفر سابا منفجر كرد. 2 سرباز كشته و 7 نظامى صهيونيستى ديگر مجروح شدند.

7- عماد كامل الزبيدى 2001/4/22م نزديكى روستاى يامن نبي، شهيد خود را در مركز تجمع صهيونيستها در روستاى صهيونيستى يامين‏نبى واقع در مجاورت قلقيليه منفجر كرد. يك صهيونيست كشته و 40 تن ديگر مجروح شدند.
)دانشجو(

8-جمال عبدالغنى‏ناصر 2001/4/28م دروازه‏شهرك‏صهيونيستى، شهيدبا خودروى خودكه حاوى 240 كيلوگرم مواد منفجره بود با يك اتوبوس صهيونيستى برخورد كرد و اتوبوس مزبور منهدم شد. تمامى سرنشينان اتوبوس(سرباز و شهرك‏نشين)كشته ومجروح شدند.(دانشجو)

9- محمود احمد مرمش 2001/5/18م سومين عمليات ناتانيا ،شهيدكيف همراه خود را در ميان انبوه صهيونيستها و نيروهاى امنيتى اين مجتمع تجارى منفجر كرد. 6 كشته و بيش از 100 مجروح برجاى گذاشت كه حال تعدادى از مجروحان وخيم گزارش شد.

10-حسين حسن ابونصر 2001/5/25م سه راه شهداى غزه ،شهيد توسط خودروى بمب‏گذارى شده، خود را به پست ايست و بازرسى نظامى صهيونيستى زد و منفجر كرد.وباعث كشته و مجروح شدن شمار زيادى از سربازان صهيونيستى شد
11-عبدالمعطى العصار 2001/5/29م سه راه التفاح ،شهيد خودروى بمب‏گذارى شده را در يك پست ايست و بازرسى نظامى منفجر كرد. كشته و مجروح شدن جمعى از نيروهاى صهيونيستى.
12-اسماعيل عاشور 2001/5/29م سه راه التفاح ،با نارنجك به نيروهاى صهيونيستى يورش برد و سپس آن را همراه خود منفجر كرد. كشته و مجروح شدن تعدادى ازخان يونس - غزه خان يونس نيروهاى صهيونيستى.
13-سعيد حسن حوترى 2001/6/1م كنار درياى تل‏آويو خود را در يك باشگاه شبانه در ميان انبوه دختران و پسران صهيونيست منفجر كرد. 21 تن كشته و بيش از يكصد تن مجروح شدند.

|+| نوشته شده توسط z.j در پنجشنبه دوازدهم مهر 1386 ساعت 10:55 قبل از ظهر |

دلایل جنگلي‏

چرا يهود بايد در فلسطين زندگي كنند؟

جوابهايي كه به اين سؤال داده مي‏شود متفاوت است.

يهود مي‏گويند : به دليل اينكه ساكنان اصلي اين سرزمين ما هستيم و بازگشتن به وطن اصلي خود ، حقّ مسلم و طبيعي ما است .

ولي قبل از هر چيز بايد از يهودي ها سؤالي كرد :

اگر سكونت در فلسطين حقّ طبيعي شما است ، چرا هيچ يك از پدران و اجداد شما نامي از اين حقّ طبيعي به ميان نياورده‏اند؟

چرا اين دليل پوچ و جاهلانه پس از قيام اسرائيل از زبان شما شنيده شد و حتّي قبل از صدور قطع ‏نامه سازمان ملل متّحد ، از اين‏ حقّ طبيعي صحبتي نبود ؟

چرا بيشتر قبيله‏هاي يهودي شركت كننده در كنفرانس ‏صهيونيست ها عقيده داشتند كه اوگاندا را بايد ميهن خود قرار دهند ؟ چرا فيلسوف مشهور يهودي ، ليوپنسكر در سال‏ 1850 ميلادي گفت : يهود بايد به شهري عقب‏مانده هجرت كنند و در آنجا دولتي تشكيل دهند؟

با قبول اين دليل جاهلانه يهود ، سؤال ديگري نيز بي ‏جواب‏ مي‏ ماند ، چرا كه : يهود فقط 704 سال‏ در فلسطين سكونت داشتند ، آن هم زماني‏ كه دولت مفهومي نداشت ولي بيش از دو هزار سال از فلسطين رانده‏ شدند ، در حالي كه قانون اسرائيل چنين مي‏ گويد : اگر از آواره شدن شخص عربي چهار سال گذشته باشد به هيچ ‏وجه‏ حقّ بازگشت به وطن خود را ندارد !

سؤال اينجاست كه چگونه ممكن‏ است ملّتي كه بيش از دو هزار سال بيرون از فلسطين بوده حق دارد با سرنيزه آن را به تصرّف خود در آورد و ساكنان آن را آواره كند؟

اين مطلب را نيز بايد به گفته‏هاي خود اضافه كنيم كه بنا كنندگان و وارثان اصلي پايتخت فلسطين يعني بيت‏المقدس عربها بودند ، در تمام كتابهاي تاريخي نيز آمده است كه حدود سه هزار سال پيش از ميلاد يابسي‏ها كه شاخه‏اي از قبيله‏هاي كنعاني عرب هستند، بيت‏المقدس را بنا كرده و آن را يبوس ناميدند ، كنعانيها نيز آن را اورسالم (يعني شهر سالم و آرامش) ناميدند كه اين نام از ملك صادق پادشاه كنعاني ها كه شخص انسان دوستي بوده و او را ملك السلام (يعني پادشاه آرامش) مي‏گفتند گرفته شده است ، ولي‏ يهود كه در تلفظ ، سين را به شين تبديل مي‏كنند ، آن را اورشليم نام‏ نهادند .

روماني ها نيز بيت‏المقدس را هيروسليما نام نهادند ، كه نام‏ اروپايي آن چيروسالم مي‏شود . هدريان امپراطور روم در سال‏ 139 ميلادي آن را ايليا كابيتولينا نام نهاد كه تا زمان عثماني ها به اين‏ اسم مشهور بود ولي عثماني ها آن را قدس شريف ناميدند.

ديگر آنكه چند قبيله پراكنده و بياباني عبري در صحراهاي‏ فلسطين آن هم براي مدّت بسيار كمي سكونت داشتند كه قبيله‏هاي‏ بسيار بزرگي از كلدانيها ، آشوريها ، كنعانيها ، آراميها ، حثيها و ايرانيها نيز در آنجا ساكن بودند ، آيا اين حقّ طبيعي فقط براي قبيله عبري بوده و ديگر قبيله‏ها و نژادها مانند حيوانات انسان ‏نما هستند و از اين حقّ‏ طبيعي محروم مي‏باشند ؟!

و امّا جوابهاي ديگر به اين سؤال:

غير يهود در جواب اين سؤال مي‏گويند : به دليل اينكه ساير ملّتها از افكار شيطاني و غيرانساني يهود راحت شوند .

اين جواب نيز شباهت زيادي به جواب قبلي دارد زيرا ما به چشم‏ خود مي‏بينيم كه پس از قيام اسرائيل مشكل يهود به صورتي‏ وحشتناك ‏تر خودنمايي كرده و اگر دنيا از آنها ناراحت ‏تر نشده باشد هيچ ‏گونه راحتي نيز براي آنها ايجاد نشده ، اصولا اين پراكندگي‏ سياست يهود است .

خود يهود نيز معتقدند اين نعمتي است كه‏ خداوند به آنها عطا فرموده تا بتوانند كه از همه انسانهاي آدم‏ نما سواري‏ بگيرند!!!

با تمام اين مسائل زمينهايي كه تاكنون اسرائيل گرفته است‏ ، گنجايش تمام يهودي هاي دنيا را ندارد و فقط 60 درصد از يهودی های دنيا مي‏توانند در آن سكونت داشته باشند ، شايد آنها بگويند : بايد شرق‏ اوسط را نيز تخليه نمود تا همه يهوديها بتوانند در آن زندگي كنند .

ولي كدام عقل چنين قضاوت مي‏كند؟

|+| نوشته شده توسط z.j در چهارشنبه چهارم مهر 1386 ساعت 8:49 قبل از ظهر |