مساله انسان سازی ، جامعه سازی و انتقال فرهنگ شیعی به نسل بعد در مجالس

امام حسین (ع) ،است که ایجاد می شود؛ زیرا ماهیت قیام امام حسین (ع) و نیز

آموزه های تربیتی ، سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی عاشورا، در تعالی و بالندگی

انسان و جامعه چشم گیر بوده و عناصر رویداد کربلا ، مولفه های اساسی و

اصلی را درترسیم فرهنگ شیعی رقم زده است که توسط مراسم سو گواری به

نسل بعد منتقل می شود. با توجه به بیانات ، سخنان و شعارهای عاشورا ،

می توان عناصر انسان ساز ، جامعه ساز و فرهنگ ساز را ملاحضه کرد ؛

مواردی چون :

عبادت، ایثار ، شجاعت ، توکل ، صبر ، امر به معروف و نهی از منکر ، نابودی

اسلام در شرایط سلطه یزیدیان ، حرمت بیعت با کسی چون یزید ، شرافت

مرگ سرخ برزندگی ذلّت بار ، اندک بودن انسان های را ستین در صحنه امتحان ،

لزوم شهادت طلبی در عصر حاکمیت باطل ، زینت بودن شهادت برای انسان و..[1]

 درس آزادگی به دنیا داد رفتار حسین    بذر همت در جان افشاند ، افکار حسین

 گر نداری دین به عالم ، لا اقل آزاده باش    این کلام نغز می باشد زگفتار حسین

مرگ با عزت ز عیش در مذلّت بهتر است    نغمه ای می باشد از لعل دربار حسین

در عین حال موارد ذیل علاوه بر موارد پیش گفته می توانند حکمت عزاداری بر

امام حسین (ع) را تبیین کنند .

         نوعی اعتراض به ظالمان زمان و حمایت از مظلومان جهان؛

       عامل تقویت حس عدالت خواهی و انتقام جویی از ستمگران؛

                            زمینه ساز اجتماع شیعیان جهت پیروززی و دفاع از حق؛

1- فرهنگ عاشورا ، صص 268-271