امام حسین (ع) با شهادت خود خوب مردن را به همه ما آموخت ، بیاییم خوب زندگی کردن را نیز از ایشان بیاموزیم ، شهادت که درس بزرگ عاشوراست نعمت های بزرگی برای ما به ارمغان آورد که مهم ترین آن امنیتی است که در آن به سر می بریم ، با خوب زندگی کردن دنیا را فتح خواهیم کرد. برای خوب زندگی کردن باید با دنیا کشتی گرفت . باید فن های دنیا رابشناسی تا نتواند تورا زمین بزند . دنیا در سه مرحله  پشت تو را به خاک می رساند ، اول باعث انس تو به دنیا می شود ، بعد تو را به شدت به خودش علاقه مند می کند ، به طوری که نمی توانی از لذتهای آن چشم پوشی کنی ، حتی گاهی به خاطر لذت بودن تن به گناه می دهی ودر مرحله سوم تورا عبد خود می کند وقتی عبد دنیا شدی از بودن در دنیا لذت نمی بری ، اما حاضر هم نیستی از آن دل بکنی ، عبد دنیا شدن یعنی تن به خواری وذلت دادن . را ههایی وجود دارد که تو با استفاده از آن می توانی  دنیا را خوار وذلیل کنی وکاملا از آن چشم بپوشی در مقابل انس دنیا ، با امام حسین (ع) انس بگیر ، آن وقت هر گاه دنیا پیش چشمت عزیز جلوه کرد حسین فاطمه (ع) پیش چشم تو عزیزتر خواهدبود واو را ترجیح می دهی وانتقال به حیات طیبه برایت آسان می شود در مقابل لذت های این دنیا برای خودت لذت معنوی ایجاد کن . لذتی مثل گریه کردن برای ائمه (ع) ، برسر وسینه زدن برای امام حسین (ع) ، این که با وجود تبلیغات دشمن هر سال عاشورای ما پربارتر از سال قبل است به این دلیل است که لذت گریه بر امام حسین (ع) با هیچ لذتی برابری نمی کند دنیا در برابر  این لذت ،بسیار ضعیف است وخود را می بازد راه دیگری که باعث می شود عبد دنیا نشوی این است که نه تنها از لذت های حرام چشم بپوشی ، بلکه از بعضی لذت های حلال نیز چشم پوشی کنی ، اولین قدم در این راه کنترل خوراک است . قبل از اسیر شدن دست از طعام بکش و بگو ای دنیا نمی خورم تا بدانی اسیر لذت تونیستم

از دیگر راهکارها این است که عاقلانه قدم برداری و همه چیز را با عقل ارزیابی کنی . عقل را در انجام هر کار دخیل کن وقدم آخر عاشق شدن است . عشقی که باعث شود به این دنیا دل نبندی و این دنیا را بی وفا بخوانی همانند عشق امام حسین (ع) به حضرت علی اکبر (ع) که در هنگام شهادت ایشان فرمودند : علی دنیا بعدک العفا

عاشق شدن در این دنیا باعث می شود این دنیا پیش چشمت حقیر وپست گردد وآن را با تمام تعلقاتش دور بریزی .

بیایید محرم امسال از امام حسین (ع) بخواهیم ما را متعادل کند ، انسان متعادل ناراحت نمی شود ، بد خلقی نمی کند ، افسرده نمی شود ، عدم وابستگی به این دنیا او را از تلاش باز نمی دارد از تمام خلاقیت های خود برای فتح دنیای پیرامون بهره می برد هر گاه با مشکل مواجه شود صبورانه یاد آخرت می کند ودر یک کلام از این دنیا حداکثر بهره را برای رسیدن به حیات طیبه می برد.

حجت الاسلام علیرضا پناهیان