دارا وسارا

هنگام جنگ دادیم صدها هزار دارا                           شد کوچه ها ی ایران مشکین زاشک سارا

سارا لباس پوشید ، با جبهه ها اجین شد                در فکه وشلمچه ،دارا به روی مین شد

چندین هزار دارا ،بسته به سر سربند                      یا تکه تکه گشتند یا که اسیر ودربند

سارای دیگری در ،مهران شده شهیده                    دارا کجاست؟ او در ،اروند آرمیده

دوخته هزار سارا چشمی به حلقه در                     از یک طرف ودیگر چشمی زخون دل ، تر

سارا سئوال می کرد، دارا کجاست اکنون؟               دیدند شعله ها را در سنگرش به مجنون

خون گلوی دارا آب حیات دین است                        روحش به عرش و جسمش ،مفقود در زمین است

در آن زمانه رفتند، صدها هزار دارا                           در این زمانه گشتند ده ها هزار دارا

هنگام جنگ دارا گشته اسیر و در بند                      دارای آن زمانه با بنزش رود به دربند

دارای این زمانه بی سر در کرخه                            سارای این زمانه در کوچه با دوچرخه

در آن زمکانه سارا با جبهه ها عجین شد                 در این زمانه ناگه، چادر (لباس جین)شد

با چفیه ای که گلگون از خون صد چو داراست           سارا خود،از برای جلب نظر بیاراست

دارا و گوشواره ،حقا که شرم دارد !                        در دستهایش امروز ،اوبند چرم دارد

با خون وچنگ دندان ،دشمن زخانه راندیم                اما به ماهواره تا خانه اش کشاندیم

جای شهید اسم خواننده روی دیوار                       آنها به جبهه رفتند اینها شدند طلبکار!!!!!

                                                                  از سروده های مرحوم ابوالفضل سپهر